کریسمس از منظر شرع

 

بسم الله الرحمن الرحیم

کریسمس از منظر شرع

 

الهی تو غنی و ما فقیر، تو عزیز و ما حقیر ..

الهی یکتا و بی­‌همتایی، بر همه غیب دانایی، بر همه چیز بینایی، بر همه کس شنوایی، خدایی را تنها تو سزایی و تنها تویی که شایسته‌­ی مدح وثنایی ..

الهی تو غنی و ما فقیر، تو عزیز و ما حقیر، تو کریم و ما بخیل. الهی تو سراسر سخا و جود و بخشش و ما نیـاز و عـجز و لغزش، پس ای یگـانه معبود ما و ای فاطر ارض و سماء، ای خالق یکتا و ای واحد بی­همتا، ای بخشاینده­‌ی مهربان و ای خالق زمین و زمان، ای داننده­‌ی رازها و ای عطا کننده­‌ی نیازها؛ ما بندگان رو سیاهت غرق در گناهیم و توشه­‌ی راه نداریم، کریما از پیش خطر و از پس جز گناه نداریم، گناهانمان ببخشای و دستمان گیر که جز تو فریادرسی نداریم.

جن و انس را نیافریدم مگر برای ..

خداوند عزوجل هدف از خلقت انس و جن را تنها در عبادت خویش قرار داده است:

(وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیعْبُدُونِ) ذاریات 56

«و جن و انس را نیافریدم مگر براى آنكه مرا عبادت کنند.»

و با وجود اینکه در طول تاریخ انسان­ها بارها و بارها از مسیر عبادت خداوند خارج و از صراط مستقیم به در شدند اما پروردگار رحمان و رحیم برای نجات فرزندان آدم از خواری و ذلت دنیا و عقبی، پیامبران برگزیده‌­اش را فرستاد تا راه حق و درست را بار دیگر به آنان یادآور شوند.

بدین ترتیب پیامبران زیادی که طبق روایتی تعداد آنان به یکصد و بیست چهار هزار نفر می­رسید، مبعوث شدند. تعدادی از این پیامبران علیهم ‌السلام صاحب کتاب و شریعت مستقل بوده و سایر انبیاء، مبلغین شریعت آنان بوده­‌اند.

بنا به اقتضای حکمت الهی و تغییر سطح فکری مردم و شرایط متغیر زمان و مکان، پروردگار متعال هر کـدام از پیـامبران خـود را با معجزات و نشانه‌­های سازگار با عصـر و فهم و درک مردمان مبعوث می­کردند. اما مردمان نااهل و نالایق، آنان را تکذیب می­کردند و کتابها و شریعتشان را پس از مدتی تحریف می­نمودند.

اسلام آخرین و کامل ترین ادیان ..

در همین راستا خداوند سبحان یکی دیگر از پیامبران راستین خود که بهترین آنان نیز بود یعنی محمد مصطفی ﷺ را مبعوث نمود و وی را خاتم پیامبران الهی قرارداد تا بدین وسیله بشریت را به بهترین و روشن­ترین راه­ها هدایت نماید:

(مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِیینَ) احزاب 40

«محمد، پدر هیچ یك از مردان شما نیست ولى فرستاده خدا و خاتم پیامبران است.»

الله تعالی با مبعوث نمودن محمد ﷺ و اکمال دین و اتمام نعمت، بر بندگانش منت نهاد و به دین اسلام برای آنان راضی و خشنود گشت:

(الْیوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیكُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِینًا) مائده 3

«امروز دین شما را برایتان كامل و نعمت ‏خود را بر شما تمام گردانیدم و اسلام را براى شما (به عنوان) آیین برگزیدم.»

بر این اساس دین اسلام نسخ کننده‌­ی تمامی ادیان قبل از خود بوده و خداوند نیز غیر از آن را از کسی قبول نمی­کند:

(وَمَن یبْتَغِ غَیرَ الإِسْلاَمِ دِینًا فَلَن یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِینَ) آل عمران 85

«و هر كه جز اسلام دینى (دیگر) جوید هرگز از وى پذیرفته نشود و وى در آخرت از زیانكاران است.»

باری‌ تعالی بر همین اساس و برخلاف ادیان قبل، دین اسلام و قرآن کریم را خود محافظت نموده و آن را از تحریف و تغییر مصون نگه داشته است:

(إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ) حجر 9

«بى‏تردید ما این قرآن را نازل كرده‏ایم و قطعا نگهبان آن خواهیم بود.»

دین اسلام برای تمام بشریت ..

دین اسلام دینی کامل و جهان شمول بوده و برخلاف ادیان قبل نه فقط برای مکان یا قومی خاص بلکه برای تمام بشریت تا قیام قیامت ثابت و تمام است. پیامبر ﷺ در این زمینه می فرماید: «همانا پیامبران پیشین فقط برای قوم خود مبعوث می­شدند اما من برای تمامی مردم مبعوث شدم.» [به روایت بخاری از جابر بن عبدالله]

تَحدّى قرآن تا قیامت و اعتراف جهانیان به عجز از آفریدن اثرى همانند آن، دلیل دیگری بر جهانى بودن این دین است.

قرآن کریم نیز رسول اکرم ﷺ را به عنوان بشارت دهنده و انذار دهنده­‌ی تمامی بشریت معرفی نموده است:

(وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِیرًا وَنَذِیرًا) سبأ 28

«ما تو را جز (به سمت) بشارتگر و هشداردهنده براى تمام مردم نفرستادیم.»

بنابراین باری تعالی گل سر سبد رسولان خود را با نعمت هدایت و دین حق بر سایر ادیان برتری داد:

(هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ) توبه 33

«اوست خدایی كه رسول خود را با دین حق به هدایت خلق فرستاد تا بر همه ادیان الهی تسلط و برتری دهد.»

به همین دلیل معبود کریم تنها این راه را راه درست و صراط مستقیم معرفی نموده و سایر مسلک­ها را از راه­های منحرف و شیطانی قرار داده است:

(وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِیلِهِ) انعام 153

«و (بدانید) این است راه راست من پس از آن پیروى كنید و از راه‏ها (ى دیگر) كه شما را از راه وى پراكنده مى سازد پیروى مكنید.»

با این اوصاف و با وجود دین اسلام هیچ دلیل و توجیهی برای پیروی از سایر ادیان و یا برگزاری آئین­‌های دیگری غیر از سنت­های اسلامی، از جانب خداوند عالمیان قابل قبول نیست و دین اسلام برای تمامی بشریت در هر عصر و زمانی تا قیامت کافی و وافی خواهد بود و پیروان سایر ادیان نیز راهی جز ایمان آوردن به پیامبر اسلام ﷺ و پذیرفتن دین اسلام ندارند.

در این خصوص پیامبر اکرم ﷺ می فرماید: «به خدا سوگند اگر هر یهودی و نصرانی نام مرا بشنود و به من (و به دین اسلام) ایمان نیاورد به جهنم وارد خواهد شد.» [به روایت مسلم از ابوهریره رضی الله عنه]

خداوند متعال نیز تنها دین مقبول را دین اسلام معرفی فرموده و با صراحت کامل با همه اتمام حجت نموده که: (إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ) آل عمران 19

«همانا تنها دین (مقبول) درگاه الهی، اسلام است.»

برپایی آیین­ های اسلامی ..

همانگونه که خالق یکتا دین اسلام را برای ما برگزید و به آن راضی گشت، برپایی قوانین و ارزشهای دینی ـ اسلامی و احیای سنت­های آن را نیز از ما مسلمانان خواهان است:

(ذَلِكَ وَمَن یُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ) حج 32

«این است (فرایض خدا) و هر كس شعایر خدا را بزرگ دارد در حقیقت آن (حاكى) از پاكى دلهاست.»

پرورگار حکیم همواره مسلمانان را از برگزاری­ها و آیین­های غیراسلامی بر حذر داشته و وعید شدیدی بر آن وارد نموده­ اند اما مع الاسف مشاهده می­کنیم عده ­ای ناآگاه که نام مسلمان را نیز با خود به یدک می­کشند به جای بازخوانی و پیگیری عمیق و با بصیریت کتاب خداوند جل جلاله و سنت رسول گرامی ﷺ فریب رسانه­ ها و شکوه پوشالی مـراسم بـی‌­هویت آنان را خورده و رو به سوی آنان کرده و در صدد برگزاری آداب و رسوم آنان هستند.

امروزه به وضوح می­بینیم جبهه ­ی باطل در تمام دنیا سعی در بی­ هویت كردن مسلمان و بیگانه ساختن او با اصول و بنیادهای فكری ­اش دارد. دشمنان اسلام می­خواهند بدین وسیله فرد مسلمان را از اسلام ناب و ارزش­ها و سنت­های آن دور نموده و با عناوین مختلف از جمله «ملت­های مترقی»، «بافرهنگ» و «متمدن» به کسانی تبدیل کنند که از نظر فرهنگی و رسوم اجتماعی و اخلاقی، تابع آنان باشند تا بهتر بتوانند بر آنان حکومت نموده و افکار و عقاید آنان را لگدمال کرده و آنان را استثمار نمایند و در راستای این اهداف پلید، عده­ ای از مسلمانان خواسته یـا نـاخواسته هم صدای آنهـا شده­ اند.

به همین دلیل و در پی غفلت مسلمانان، بسیاری از آداب و رسوم و منش­ها و اعیاد غیراسلامی به تدریج و برنامه­ ریزی شده از جانب دشمنان این دین الهی در مراسم و حتی افکار و عقاید مسلمانان رسوخ نموده و عیناً توسط آنها و به صورت کاملاً شکوهمند برگزار می­شود.

و این جای تأسف است که می­بینیم بسیاری از مسلمانان ناآگاه دست از سنت­ها و ارزش­های اسلامی خود شسته و در پی برگزاری بدعت­ها و رسوم غیراسلامی هستند و این درد فاجعه بـار تـا آنجـا پیش رفته که در عبادات دینی و خصوصی­ترین عادات و تقالید کفار از آنان پیروی می­شود. و این همان چیزی است که صادق المصدوق ﷺ از آن خبر داده است.

رسول خدا ﷺ می­فرمایند: «از راه و روش كسانی كه قبل از شما بوده­اند، وجب به وجب و ذراع به ذراع پیروی خواهید كرد، حتی اگر به سوراخ سوسماری بخزند شما هم به دنبالشان روانه خواهید گشت.» عرض كردند ای رسول خدا آیا منظورتان یهود و نصاری است؟ فرمودند: «آری پس چه كسانی.» و در روایتی دیگر آمده كه عرض كردند: منظورتان فارس و روم است؟ فرمودند: «پس چه كسانی غیر از آنها می تواند باشد.»

یکی از این بدعت­ها و مراسم غیراسلامی که این روزها از جانب برخی از مردم غافل و ناآگاه برگزار می­گردد، آیین مسیحی «کریسمس» می­باشد.

به یاری خداوند متعال در این مقاله در صدد معرفی این مراسم و آگاهی دادن و هشدار به مسلمین در خصوص برگزاری هر نوع مراسم غیر دینی و کفری هستیم به این امید که سبب هدایت این امت گردد و آنان را از بند غفلت و ذلت برهاند و در فتح قله ­های عزت یاورشان باشد و سببی باشد برای مفتضح کردن اهل نفاق و بدعت.

کریسمس ..

کریسمَس یا نوئل نام جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامی‌داشت آنچه زادروز مسیح عليه السلام می­نامند، برگزار می‌شود. بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آن را در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز برگزار می‌کنند.

ایام دوازده روزه کریسمس از ۲۵ دسامبر آغاز گشته و تا جشن خاج‌شویان در روز ۶ ژانویه ادامه می­یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک (به گمان باطلشان مبنی بر روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی علیه السلام «در حالی که نه او را كشتند و نه به دار آويختند، و ليكن كار بر آنان مشتبه شد و (متردّد گرديدند كه آيا عيسی علیه السلام يا ديگری را كشته‌اند و در اين‌باره با همديگر اختلاف نظر پيدا كردند و) كسانی كه درباره او اختلاف پيدا كردند (جملگی) راجع بدو در شكّ و گمانند و آگاهی بدان ندارند و تنها به گمان سخن می‌گويند و (بايد بدانند كه) يقيناً او را نكشته‌اند (و قطعاً مقتول كس ديگر بوده است.)» نساء 157) اما بیشتر مسیحیان، کریسمس را مهم­ترین رویداد سالانه مسیحی محسوب می­دارند.

کریسمس با آیین­ های ویژه­ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی خیالی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد. این شخصیت خیالی اسامی دیگری نیز دارد که معروف­ترین آنها سانتا کلوز (Santa Claus) و سنت نیکولا (Saint Nicola) می­باشد.

منشا دقیق انتخاب روز ۲۵ ماه دسامبر به عنوان میلاد عیسی مسیح علیه السلام در پرده­ای از ابهام قرار دارد و تاریخ­دانان در مورد آنکه مسیحیان از چه زمانی شروع به برپاداشتن جشن میلاد مسیح نمودند، راسخ نیستند. گرچه اناجیل چهارگانه در عهد جدید، تولد عیسی علیه السلام را با جزئیات شرح می‌دهند، ولی هیچ تاریخی در آنها ذکر نشده است. برگزاری کریسمس در کشورهای مختلف مسیحی بنا به سنت و رسم و رسوم آنان، تفاوتهایی نیز با یکدیگر دارد. اما مشترکات این مراسم این است که: مسیحیان برای جشن گرفتن میلاد عیسی مسیـح به کلیساها می­روند، در منـزل یک درخت کاج را تزیین و چراغانی می­کنند و در خیابانها و کوچه­ ها دسته دسته سرودهایی اجرا می­نمایند.

کریسمس از منظر شرع ..

برپایی آیین و آداب و رسوم یهود و نصاری و راضی شدن به آن متضمن قبول سایر عقاید آنان است، تشبه به کسانی که الله تعالی آنان را کافر نامیده خشم خداوند منتقم جبار را به همراه دارد که در روز جزا مفری از آن نیست.

پیامبر ﷺ درباره­ی کسانی که خود را به آنان شبیه کنند می­فرماید: «هركس خود را شبيه قومی گرداند، از آنها خواهد بود.» [به روایت ابوداود]

شيخ الاسلام ابن تيميه رحمه الله: در مــورد ايـن حديث مـی­فرمايد: «تشبه نهی شده در اين حديث هم شامل آن شخصی می­شود كه عمل كفار را بدان علت كه آنها انجامش می­دهند، انجام دهد؛ كه اين حالت بسيار نادر است، و هم آن كسانی را در بر می­گيرد كه عملی را انجام می­دهند و سپس معلـوم مـی­شود كه كفـار هم همـانند آن را انجام مـی­دهند، بدون آنكه هيچكدام به تقليد از ديگری پرداخته باشند.» و می­فرمايد: «حداقل حكمی كه از اين حديث اخذ می­شود تحريم تشبه به كفار است، هرچند ظاهر حديث چنين اقتضا می­كند كه شخص مقلد از دايره اسلام خارج گردد.» [کتاب اقتضاء صراط مستقیم ج1 ص 237 و 238]

مشابهت با کفار منجر به ایجاد نوعی دوستی و محبت با آنان می­گردد که قادرِ متعال از این امر به شدت نهی کرده است. خداوند می­فرماید:

(يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ) مائده 51

«ای كسای كه ايمان آورده­ ايد يهود و نصاری (و ساير کفار) را دوستان (خود) مگيريد (كه) بعضی از آنان دوستان بعضی ديگرند. و هركس از شما آنان را به دوستی گيرد، از آنان خواهد بود.»

آنها کسانی هستند که با شریک قائل شدن برای پروردگار بی­همتا، موجبات ناخرسندی وی را فراهم آوردند:

(وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَقَالَتْ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِؤُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ) توبه 30

 

«و يهود گفتند عزير پسر خداست و نصارى گفتند مسيح پسر خداست اين سخنى است (باطل) كه آنان به زبان می‌گويند (و ادعائی بيش نيست و مبنی بر دليل و برهانی نمی‌باشد. نه هيچ پيغمبری آن را گفته است و نه در هيچ كتاب آسمانی از سوی خدا آمده است. اين گفتار آنان) به گفتار كافرانی می ماند كه پيش از آنان همچنين می‌گفتند. خداوند كافران را نفرين و نابود كند چگونه (دروغ می­گويند و چگونه از حق با وجود اين همه روشنی به دور می­گردند و) بازداشته می­شوند؟!»

بر این اساس خداوند جبار در مورد آنان می­فرماید:

(إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أُوْلَئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ) بینه 6

«كسانى از اهل كتاب كه كفر ورزيده‏اند و (نيز) مشركان در آتش دوزخند (و) در آن همواره مى مانند. اينانند كه بدترين آفريدگانند.»

بنابراین آنها کسانی هستند که با شرک و تندید به مبارزه با خدا و رسولش برخاسته­ اند بر این اساس نمی­توانند دوست و یاور ما باشند حتی اگر از نزدیک­ترین کسان ما باشند، خداوند سبحان می­فرماید: (لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آَبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ) مجادله 22

«مردمانی را نخواهی يافت كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته باشند و (در همان حال) كسانی را كه با خدا و رسولش دشمنی ورزیده ­اند، به دوستی برگزينند، هرچند كه آنان پدران، پسران، يا برادران و يا اقوام و قبيله ايشان باشند.»

پیامبر ﷺ به حدی بر دوری و پرهیز و عدم تشبه به کفار تأکید داشتند که حتی در نوع لباس پوشیدن و شکل ظاهری نیز امر به دوری از آنان می­نمودند تا هیچ گونه مودت و محبتی در این زمینه نسبت به کفـار ایجـاد نشـود و مشخصاً به دوری از مـراسم عبـادی آنـان کـه نشان دهنده­ی ریشه­های فاسد فکری ـ عقیدتی آنان می­باشد به طریق اولی تأکید داشتند چرا که خداوند حکیم نیز در این زمینه ما را به رهروی از دین و آیین اسلام و پرهیز و دوری از روش ناآگاهان امر نموده است: (ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَى شَرِيعَةٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاء الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ) جاثیه 18

«سپس تو را بر بر آئين و راه روشن از دين (خدا) قرار دادیم و از هوا و هوسهای كسانی پيروی مكن كه (از دين خدا بی‌خبرند و از راه حق) آگاهی ندارند.»

اصحاب گرانقدر پیامبر ﷺ نیز که شاگردان راستین نبوت بودند و تابعین و تابع تابعین که سه قرن طلایی اسلام را تشکیل دادند و تاریخ اسلام را با علم و دانشی که از پیامبر ﷺ به ارث برده بودند روشنایی بخشیدند نیز هیچگاه وقعی برای مراسم شرکی و نامبارک اهل کتاب قائل نشده و همواره از آن اعلام برائت می­نمودند به گونه ­ای که امام عمر رضی الله عنه می ­فرمود: «در روز عیدشان از دیدار و اجتماع با آنان پرهیز کنید.»

در زمان خلافت آن بزرگوار یکی از شروطی که بر اهل ذمه (یهود و نصاری) مقرر شد و مورد توافق تمامی صحابه و فقهای بعد از ایشان نیز قرار گرفت یکی این بود که آنان حق ندارند در سرزمین­های اسلامی آشکارا و در ملأ عام اعیاد خود را برپا نمایند.

پس اگر اتفاق مسلمین بر این است که از برپایی علنی عید کفار جلوگیری شود، چگونه برای خود مسلمان جایز است که به برگزاری آن بپردازد؟ آیا بزرگداشت آن از سوی مسلمانان خطرناک­تر از انجام آشکارای آن از سوی کفار نیست؟!

مشکِ ختام ..

برادر و خواهر گرامی؛

ما که خود را مسلمان می­دانیم و پیامبر ﷺ و یارانش رضی الله عنهم را اسوه و الگوی خود قرار داده­ایم و افتخار خود را در رهروی و پیروی از آن بزرگان می­دانیم در روز جزا با چه رویی در برابر رسول ﷺ سر بلند کنیم و چه توجیهی برای بزرگداشت اعیاد کافران در محضر خداوند متعال ارائه کنیم؟!

ای مسلمانان بدانید که در آخرت با کسانی محشور می­شوید که در دنیا با  آنان مشابهت کرده‌اید، خداوند متعال می­فرماید:

(احْشُرُواْ الَّذِينَ ظَلَمُواْ وَ أَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ) صافات 22

«(ای فرشتگان من!) كسانی را كه (با كفر و زندقه) به خود ستم كرده‌اند، همراه با کسانی که با آنان مشابهت کرده اند، به همراه آنچه می‌پرستيده‌اند، محشور كنيد.‏»

 

در معنی ازواجهم گفته شده: اشباههم و امثالهم. یعنی: آنهایی که با ایشان مشابهت کرده­ اند. تفسیر قرطبی

پس بر فرد مسلمان واجب است که نه تنها از برگزاری این مراسم خودداری کند بلکه طبق خواسته­ ی خداوند از حضور پیدا کردن در این مراسم هم امتناع ورزد تا در زمره­ی بندگان صالح خداوند قرار گیرد، آنهایی که خداوند متعال در وصفشان می فرماید:

(وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا) فرقان 72

«و بندگان خدا كسانی اند كه در مجالس زور (منحرف و نادرست) حضور پيدا نمی كنند و هنگامی كه (اتفاقی) بر اهل باطل و سخنان پوچ و ياوه گذر كردند؛ با انكار از آنها روی گردانده و دور می گردند.»

و آخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمین ..

و صلى الله و سلم و بارك على خير المرسلين و حبيب رب العالمين محمد بن عبد الله المبعوث رحمة للعالمين ..

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *